آب و محیط زیست

خصوصیات جغرافیایی

توپوگرافی

بستر كالبدی شهر دیواندره بین ارتفاعات 1787 تا 1850 متر از سطح دریا شكل گرفته است . پس از آن ارتفاعات 1850 تا 1900 متر بخش وسیعی از اراضی شمالی و شرقی و همچنین اراضی جنوبی و غربی شهر را پوشش داده اند . ارتفاعات بین 1900 تا 1950 متر در ادامه دامنه ارتفاعی قبلی در ضلع شمالی و غربی شهر دیده می شوند . ارتفاعات بالای 1900 متر نیز قسمت های شمالی شهر را در بر می گیرند .

شیب

بستر شهر دیواندره به طور عمده دارای شیب بین 5 تا 10 درصد می باشد . این بررسی ها نشان می دهد كه شیب بیشتر از 15 درصد بیشترین نسبت را در میان سایر سطوح شیب دارد و شیب بیش از 15 درصد سرتاسر ضلع جنوبی و غربی شهر را محدود كرده است .

لرزه خیزی منطقه

بررسی های انجام شده نشان می دهد كه منطقه دیواندره در پهنه با خطر متوسط قرار می گیرد . به عبارت دیگر وقوع زمین لرزه (هر چند با شدت متوسط) شهر دیواندره را به طور ضمنی تهدید می نماید .

خاك شناسی

خاك های ضلع شمالی و شمال شرقی شهر به لحاظ تیپ اراضی شامل فلات ها و تراست های بالایی است . از ویژگی های عمده این تیپ اراضی وجود فلات ها و تراست ها ی فوقانی با پستی و بلندی متوسط تا زیاد و شیب كلی بین 5 تا 10 درصد می باشد .
از اصلی ترین محدودیت های این نوع خاك می توان به وجود پستی و بلندی و فرسایش آبی ، محدودیت عمق خاك ، وجود سنگریزه در بعضی قسمت ها اشاره كرد . اما خاك های ضلع جنوبی و جنوب غربی هر از نوع اراضی دارای تیپ مخلوط می باشد كه این اراضی دارای پوشش گیاهی متوسط استپی و همچنین در بعضی مناطق زراعت دیم غلات و گاها مورد استفاده چراگاه فصلی قرار می گیرند . این اراضی به لحاظ محدودیت خاك با مشكل پستی و بلندی ، محدودیت عمق خاك و در برخی قسمت ها دارای سنگریزه می باشند .

منابع آب

یكی از شاخه های اصلی رودخانه قزل اوزن رودخانه ای است كه از ضلع جنوب و جنوب غربی شهر دیواندره عبور می نماید و اصلی ترین لبه محدود كننده توسعه كالبدی شهر از این سمت را شامل می شود . این رودخانه از ارتفاعات شمال غربی شهر دیواندره سرچشمه می گیرد و با جهت شمال غربی به سمت جنوب شرق در جریان است .
به طور كلی آب های سطحی اطراف شهر دیواندره به صورت آبراهه های كوچك و بزرگ دارای جهتی شمال غربی به جنوب شرقی بوده و در نهایت همگی انها به اصلی ترین زهكش منطقه یعنی رودخانه قزل اوزن ملحق می شود و در نهایت این رودخانه به سمت شرق امتداد یافته و آبهای سطحی منطقه را به سمت شرق در خارج استان هدایت می كند .

بالا

خصوصیات اقلیمی

بارندگی

مقایسه میانگین بارندگی سالیانه محدوده مورد مطالعه و سایر نقاط استان نشان می دهد كه این شاخص طی یك دوره 30 ساله در دیواندره 4/404 میلیمتر بوده است كه این شاخص در مقایسه با نواحی شرقی استان بالاتر اما نسبت به سایر نقاط غربی استان بسیار پایین تر است .

درجه حرارت

میانگین دمای هوای منطقه دیواندره طی یك دوره 30 ساله 7/7 درجه سانتی گراد محاسبه شده است . مقایسه آن با سایر نقاط استان حاكی از آن است كه منطقه دیواندره سردترین منطقه در میان سایر نقاط استان است .

رطوبت هوا

میانگین رطوبت نسبی سالانه در ساعت 6:30 برابر 62 درصد و میانگین رطوبت نسبی در ساعت 12:30 برابر 5/38 درصد است .

روزهای یخبندان

توزیع سالانه روزهای یخ بندان در این محدوده مورد مطالعه برابر با 129 روز می باشد .مقایسه وضعیت منطقه دیواندره به لحاظ شاخص تعداد روزهای یخ بندان با سایر نقاط استان نشان ی دهد كه این منطقه دارای بیشترین تعداد روزهای یخ بندان در سال می باشد .

تعداد ساعت آفتابی

بیشترین تعدا ساعات آفتابی محدوده مورد مطالعه مربوط به خرداد ماه بوده و تعداد ساعات آن 5/401 ساعت می باشد . كمترین مقدار تابش ماهیانه مربوط به ماه آذر بوده و مقدار آن 4/130 ساعت گزارش شده است .

وزش باد

بررسی های انجام شده در مورد جهات ئوزش باد در منطقه دیواندره نشان می دهد كه بادهایی كه از سمت جنوب غربی و غرب می وزند بادهای غالب را تشكیل می دهند . جهات شمال شرقی ، شرق و جنوب شرق از این لحاظ كمترین مقیاس بادهای وزیده شده را دریافت می كنند .
اطلاعات به دست آمده در مورد سریع ترین بادها در سال 1380 نشان می دهد كه سریع ترین بادها دارای سرعت 25 متر بر ثانیه بوده اند . این بادها بر اساس تقسیم بندی های موجود (5/21 متر بر ثانیه = طوفان خیلی شدید) و (25 متر بر ثانیه = تند باد) موجب خسارات به ساختمان ها می شوند . با توجه به اینكه سریعترین باد (25 كیلومتر بر ثانیه ) به ساختمان ها خسارت وارد می كند ، لذا در نظر گرفتن این پدیده آب و هوایی به هنگام طراحی ساختمان ها امری ضروری می باشد .

بالا